Korneel Jeuken

Korneel Jeuken

Korneel Jeuken bij de uitreiking communicatieprijs 2014

Gespot: Kunstenaar Korneel Jeuken. www.korneeljeuken.nl

Wat: Korneel maakte een stripboek over de wijk waar hij woont:
De Wolfskuil. Hij betrok wijkbewoners bij het project om erachter te komen of
het rauwe imago van de wijk terecht was. Zo werd het een echt community art
project.

Hoe ben je op het idee van dit project gekomen? In 2010 werd ik
geselecteerd om deel te nemen aan ‘Nijmegen Exposeert’, een project waarbij
in alle negen stadsdelen van Nijmegen een kunstenaar aan de slag ging. Ik
deed dat in mijn eigen wijk, de Wolfskuil. Ik wilde altijd al graag een
graphic novel maken en vond dit een mooie gelegenheid om dat te doen.

Is het geworden wat je gehoopt had? Tijdens ‘Nijmegen Exposeert’ bleek
dat het niet meevalt om zoiets in je eentje te doen. Er is toen ook geen
boek ontstaan, maar een serie ansichtkaarten. Toen ik twee jaar later met
Conrad Savy en een redactie van drie schrijvers (Rik Robijn, Hanneke Beld
en Jolanda Loof) aan het project verder ging werken, ging het veel beter. Ik heb
tijdens dit project veel geleerd. Ook hoe sommige dingen niet moeten. Ik
ben heel tevreden met het resultaat, maar zou nu toch weer dingen anders
doen. En zo hoort het ook, vind ik. Zo ontwikkel je jezelf.

Hoe was de samenwerking met de mensen uit de wijk/organisaties?
De samenwerking met Hobbycentrum de Nonnendaal was zowiezo positief. ‘De
Hobby’ is een belangrijke pleisterplaats in de wijk, waar veel
verschillende mensen samenkomen. Het was voor ons ook een soort
hoofdkwartier. Voorzitter Conrad Savy werd een belangrijke aanjager. Hij
was heel enthousiast en had niet alleen veel contacten onder de
Wolfskuilers maar ook bij vele maatschappelijke organisaties die dit
project mede hebben mogelijk gemaakt. We hadden het project grotendeels in
eigen hand, dus ik voelde een grote vrijheid, al moet je in samenwerkingen
altijd wel wat water bij de wijn doen.

Wat heeft het project je gebracht? 
Een hoop ervaring. Als ik een dergelijk project opnieuw zou doen, zou het
dubbel zo snel gaan, denk ik. Je weet beter wat je moet verwachten en
hoeveel tijd er in sommige dingen gaat zitten. Daarnaast heeft het mijn
kunst ook veranderd. Ik ben sinds het boek veel intensiever met tekenen
bezig, en dat zie je ook terug in bijvoorbeeld de schilderijen die ik maak.

Bovendien wonnen we in oktober de Nijmeegse Communicatieprijs. Als vreemde
eend tussen een selectie ‘communicatieprofessionals’ wist ik de jury te
overtuigen. Die beoordeelde *Sterke Verhalen* als “communicatie zoals het
bedoeld is” en dat was natuurlijk een mooi compliment.

Klaar voor een volgend project? Zit er nog wat in de schoen?
Ik wil illustraties en strips blijven inzetten voor het vertellen van
verhalen van anderen. Beeld en ‘story-telling’ zijn steeds belangrijker in
communicatie, advertising en informatievoorziening. Een éénpaginastrip over
een bepaald onderwerp kan bijvoorbeeld ook interessant zijn om een
(commerciële) boodschap over te brengen.
Wat betreft ‘Sterke Verhalen’: we zijn bezig met een spin-off van het boek,
in de vorm van een evenement in de Wolfskuil. Dat zal weer gaan over
verhalen, maar deze keer worden er ook andere uitingsvormen dan een
stripboek bij betrokken. Meer info volgt…

Foto’s:

Terug naar de rubriek Gespot